Vragen(v)uur met Filip Dewinter

kruisverhoor Nick Griffin

geen Linkse Scholieren in Antwerpen!

Vandaag zou ALS (Actief Linkse Studenten/Scholieren) van start gaan met een scholierenwerking in Antwerpen. Uiteraard konden wij dit als NJSV niet zomaar over ons heen laten gaan, Vlaamse scholieren mogen en zullen niet geïndoctrineerd worden door enkele communisten!
Daarom verschenen we samen met o.a. AK op de oprichtingsvergadering van ALS. Daar waren ironisch genoeg slechts 3 ALS’ers (geen van allemaal scholier) – blijkbaar zijn die actieve linksen toch niet zo actief als ze zelf beweren - en meer dan 4 keer zoveel verstandig rechtse actievoerders. Tot nu toe dus geen Actief Linkse Scholieren: actie geslaagd!

Er ligt een staat te sterven

foto’s van de actie op 21 juli

 

Hieronder de afbeeldingen die het Nieuwsblad trok van onze actie

NJSV haalt de pers!

Onze actie van gisteren heeft ondertussen de pers gehaald. Het was te lezen in de Gazet van Antwerpen, het Nieuwsblad en de Standaard en we waren tevens te zien op het ATV-nieuws. Ook op hun websites staat onze actie vermeld en het Nieuwsblad wist zelfs enkele foto’s van ons te trekken:

• Voor GVA: klik hier
• Voor het Nieuwsblad: klik hier
• Voor de Standaard: klik hier
• Voor de foto’s van het Nieuwsblad: klik hier
• Voor ATV: klik hier

België Barst!

Actie 21 juli

Vandaag op 21 juli kwam prinses Astrid en haar man Lorenz naar Antwerpen om hier het Te Deum bij te wonen. Uiteraard namen wij hiervan dankbaar gebruik om actie te voeren tegen het koningshuis en tegen de belgische wanstaat. Om 11u 30 staken een kleine 15 militanten van het NJSV tesamen hun affiche naar omhoog in het bijzijn van de prinses en scandeerden ze leuzen als “België Barst!”. Ook pamfletten (zie afbeelding) werden verspreid met daarop onze boodschap. Alle 15 NJSV’ers werden opgepakt. Democratie en vrije meningsuiting bestaat blijkbaar niet in de belgische dictatuur!

Waarom wij actie voeren op 21 juli

Op 21 juli 1831 legde Leopold I de eed af als eerste koning van belgië, een kunstmatig staatje dat één jaar eerder met veel hulp van Frankrijk was veroverd op het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden om als buffer te dienen tussen deze beide staten.  Frankrijk vond zijn noorderbuur namelijk te groot en te machtig en vreesde er grondgebied aan te verliezen.

De aanvankelijke bedoeling was om de belgische staat eerst te veroveren op de Nederlanden, deze zo snel en grondig mogelijk te verfransen en tenslotte bij Frankrijk te laten aansluiten.  Nog tot in de 20ste eeuw verkondigden gezagsdragers  “la belgique sera latine ou ne sera pas”  – belgië zal Latijns zijn of helemaal niet.  En tot op de dag van vandaag bestaat in Wallonië een  (snel aan invloed winnende)  rattachistische strekking binnen de MR die de aansluiting van Wallonië, Brussel en een zo groot mogelijk deel van Brabant bij Frankrijk nastreeft.

Om deze plannen te verwezenlijken werd aan het hoofd van de nieuwe belgische staat een koning geplaatst die afkomstig was uit een minder belangrijke en verarmde tak van de Habsburgers, iemand die uit dankbaarheid voor het verkrijgen van  “zijn”  koninkrijk bereid was om naar de pijpen van de Fransen te dansen.  Hij omringde zich met een volledig franstalig hof zodat de Vlaamse adel en burgerij de keuze hadden tussen alle invloed verliezen of frans spreken.  Op enkele tientallen jaren tijd was de gehele bovenlaag van de Vlamingen verfranst terwijl het gewone volk Nederlands sprak  (en daardoor elke voeling met en elke toegang tot het gerecht, het hoger onderwijs en alle andere belangrijke instellingen verloor).  Tot welke schrijnende situaties dit leidde ziet u zeer duidelijk in de film  “Daens”.

De franstalige arrogantie en de afschuwelijke gevolgen hiervan voor de Vlamingen bereikte een schrijnend hoogtepunt tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen Vlaamse arbeiders- en boerenzonen als kanonnenvlees werden gebruikt en zonder enig respect voor hun leven of veiligheid werden opgeofferd door franstalige officieren waarvan zij vaak de bevelen niet eens begrepen.  Wie niet gehoorzaamde kreeg zonder genade de dood met de kogel.

Het onrecht was zo groot en zo overduidelijk dat een deel van de lagere clerus en van de  – nochtans van huis uit franstalige -  jonge Vlaamse intellectuelen de kant van de Vlaamse frontsoldaten kozen; de Frontbeweging was geboren.

De repressie was zwaar, en zou nog zwaarder zijn na de Tweede Wereldoorlog, toen opgehitste  (al dan niet echte)  weerstanders hun bloedige wraak haalden op al wat Vlaamsgezind was, ook al had een groot deel van de Vlaamse Beweging zich gehouden aan het motto  “Onfrans, onduits”  en geweigerd om samen te werken met de bezetter.  Ook in Wallonië was trouwens op grote schaal gecollaboreerd, maar tot op de dag van vandaag wordt de mythe in leven gehouden van de collaborerende Vlaming en de vaderlandslievende Waal…

Voeg daarbij de financiële transfers van Vlaanderen naar Wallonië, een geldstroom zo oud als de belgische onstaat, de voortdurende arrogantie van franstaligen in de Brusselse rand die tot op de dag van vandaag verderwerken aan frantalige gebiedsuitbreiding en de houdgreep waarin franstalige politici de belgische politiek houden en… begrijp waarom wij Vlamingen hier genoeg van hebben!

Wij, jonge Vlamingen, eisen onze rechten op.

Gedaan met geven en toegeven, wij hebben lang genoeg het hoofd gebogen voor de  franstaligen, wij willen nù Vlaamse onafhankelijkheid zodat wij eindelijk kunnen werken aan een rechtvaardige en bloeiende toekomst voor ons en onze kinderen!

België Barst!

Revolutie